کوی دانش - kooy

درمان نابینایی به وسیله «ژن درمانی» در مغز

درمان نابینایی به وسیله «ژن درمانی» در مغز
27 تیر
18:15 1394
پژوهشگران از تکنیک های تصویربرداری عصبی بهره گرفته اند تا از مسیرهای بینایی بیماران نقشه برداری کنند. این مسیرها، فیبرهای عصبی هستند که از شبکیه سرچشمه می گیرند و به قشر بینایی مقدماتی مغز می روند.

مداوای نابینایان به وسیله «ژن درمانی»، نمی تواند بینایی آنها را بازگرداند ولی حتی در کسانی که دهها سال نابینا بوده اند، می تواند مسیرهای بینایی را در مغز تقویت کند.

از سال 2007، انواع آزمایش های کلینیکی که با بهره گیری از «ژن درمانی» انجام می شود سبب شده است که به طور چشمگیری، بینایی افراد به آنها بازگردانده شود. دهها کودک و بزرگسال که نابینای مطلق و یا نزدیک به نابینایی مطلق بوده اند، تا حدودی بینایی خود را به دست آورده اند و توانایی مسیر یابی آنها، تقریباً به حالت طبیعی خود برگشته است.

دکتر جین بِنِت که یک کارشنس «ژن درمانی» در دانشگاه پنسیلوانیا در فیلادلفیا می باشد، می گوید: «دیدن اینکه بینایی آنها چگونه بهبود می یابد و بر زندگی روزمره شان تأثیر می گذارد، بسیار لذت بخش است.»

راهکار اساسی برای این آزمایش های کلینیک آنست که یک ویروس بی خطر تزریق می شود. این ویروس، "رونوشت" خوبی از ژن ها را وارد بدن می کند که فرد فاقد آنست. این ژن ها به درون یاخته های شبکیه وارد می شوند، به بافتی وارد می شوند که کره داخلی چشم را می پوشاند و نور را حس می کند.

«منظر اَشتری» که دانشمندی عصب شناس از دانشگاه پنسیلوانیا است، می گوید: «نتایج کار شگفت آور است، واقعاً معجزه ای رخ می دهد!»

ولی پرسشی هست که این آزمایش های کلینیکی را کمی مبهم می کند و آن پرسش اینست که مسیرهای بینایی مغز تا چه اندازه می توانند بهبود یابند، حتی اگر عملکرد شبکیه چشم، بهبود پیدا کرده باشد. مسیرهای بینایی، دسته هایی از فیبرهای عصبی هستند که شبکیه چشم را به پوسته مغز متصل می کنند، و این جایی است که اطلاعات بینایی پردازش می شوند. پس از سال ها نابینایی تقریباً کامل، مسیرهای بدون استفاده، به ناچار ضعیف و کوچک می شوند.

یافته های جدید نشان می دهند که بازگرداندن بینایی شخص توسط «ژن درمانی»، به تقویت مسیرهای بینایی مغز کمک می کند.

پژوهشگران بر روی 10 بیمار توجه کردند که دچار یک بیماری ارثی نادر بودند. این بیماری سبب می شود که شبکیه به آهستگی رو به زوال بگذارد. افرادِ دچار این بیماری، معمولاً در هنگام تولد، محدودیت بینایی دارند و بعداً باقیمانده بینایی آنها نیز از دست می رود و در اواسط عمر خود نابینای کامل می شوند. بیمارانی که در این بررسی حضور داشتند، هر یک تنها در یکی از چشمان خودشان متحمل «ژن درمانی» شدند. این «ژن درمانی» بر روی چشمی انجام شد که بینایی بدتری داشت تا بتوان ایمن بودن کار درمان را تست کرد.

حدود دو تا سه سال پس از آغاز مداواهای «ژن درمانی»، پژوهشگران از یک تکنیک پیشرفته ام آر آی استفاده کردند تا مغز شرکت کنندگان در این کار پژوهشی را به طور عمیق اسکن کنند. پژوهشگران متوجه شدند که نه تنها مسیرهای بینایی چشمان مداوا شده بیماران به اندازه مسیرهای بینایی افراد عادی هم سن آنها سالم بود، بلکه چشمان مداوا نشده بیماران، مسیرهای بینایی ضعیف تری داشت.

موضوع یاد شده این نکته را مطرح می سازد که بینایی بازگردانده شده، به بازسازی مسیرهای بینایی در طرف مداوا شده کمک می کند. این ظرفیت مغز برای بازسازی خودش، انعطاف پذیری مغز نامیده می شود.

اَشتری می گوید: «ما با چشم ها و با مغز خود می بینیم. اگر انعطاف پذیری مغز وجود نداشت، حتی اگر «ژن درمانی» در مغز هم انجام شود، بیمار توانایی دیدن را نخواهد داشت.»

بر عکس ایده های قدیمی که گفته می شود مغز زیاد تغییر نمی کند، میزان روز افزونی از پژوهش ها این موضوع را نشان می دهند که مغز به طور مداوم تغییر می کند.

همچنین در این کار مطالعاتی، تغییراتی که در افراد رخ داده بود، در دهه دوم زندگی آنها بوده است و حتی یکی از آنها 45 سال سن داشته است. دانشمندان تصور می کردند که توانایی بازگشت دوباره سیستم عصبی در افرادی با این سن، رو به کاهش می گذارد.

اَشتری می گوید: «انعطاف پذیری مغز تنها در مورد کودکان نیست. این ویژگی در کودکان سریع تر است ولی ما می توانیم بهبودها را در بیماران بزرگسال نیز ببینیم.»

داده های مربوطه، اشاره به این موضوع داشتند که مسیرهای بینایی معمولاً پس از گذشت زمان شکل بهتری پیدا کردند، چون بیمار تحت مداوای «ژن درمانی» قرار گرفته بوده است. موضوع یاد شده این نکته را مطرح می سازد که مسیرهای بینایی در اثر استفاده کردن، بهبود بیشتری پیدا کردند، در حالی که مسیرهای بیناییِ مربوط به چشم های مداوا نشده، در اثر گذشت زمان به طور واضحی دچار زوال شدند.

اَشتری می گوید: «فرستادن سیگنال های بیشتر از طریق مسیرهای مربوطه، سبب تقویت آنها می شود.»

بیماران تحت این پژوهش، برای آن چشمی که از ابتدا تحت مداوا قرار نگرفته بود، «ژن درمانی» دریافت کردند. بِنِت و همکارانش اکنون در حال کار کردن بر روی آزمایش کلینیکی فاز سوم هستند تا تعیین کنند که آیا «ژن درمانی» آنها می تواند به صورت گسترده تری به عنوان یک مداوا به کار رود یا نه. انتظار می رود تا اداره غذا و داروی آمریکا، در سال آینده نتایج این آزمایش ها را بررسی کند. بِنِت می گوید: «این می تواند منجر به تأیید نخستین داروی «ژن درمانی» در آمریکا شود.»

اَشتری می گوید: «چون مسیرهای بینایی در چشم های مداوا شده این بیماران بهبود می یابند، این موضوع مطرح می شود که آیا تمرینات با چشم می تواند به سرعت بهبود مسیرهای بینایی کمک کند یا نه. درست به مانند توانبخشی که می تواند فرآیند بهبودِ صدمه وارده به کتف یا زانو را سرعت بخشد، من بر این باور هستم که تمرینات مربوط به چشم در مورد چشم ها و مغز، درست پس از «ژن درمانی»، به بیماران کمک خواهد کرد تا بسیار سریع تر بهبود یابند.»

کلمات کلیدی

اشتراک

درباره نویسنده

ابراهیم یگانه

ابراهیم یگانه

با درودهای گرم به همه.

 

*  تحصيلات: لیسانس الكترونيك

*  تاریخ تولد: 1342

*  سابقه کار ترجمه (به جز سایت کوی دانش): همکاری با دارالترجمه ها، شرکت ها و اعضاء هیئت علمی دانشگاه ها و دانشجویان مقاطع تحصیلی مختلف، ترجمه چندین سایت (سایت آمریکایی سرطان، ...)

*  پیشینه شغلی در سایر زمینه ها: مهندس بازنشسته ایران خودرو با تجربه علمی و عملی در زمینه بهینه سازی مصرف انرژی (برق، آب، گاز، هوای فشرده) در صنایع و در محیط های خانگی.

شما اولین نفری باشید که برای این خبر نظر میدهد
تصویر امنیتی



عبارت در تصویر را وارد کنید


کشف راهی برای حذف مقاومت در برابر آنتی بیوتیک در باکتری ها

کشف راهی برای حذف مقاومت در برابر آنتی بیوتیک در باکتری ها

در حال حاضر، باکتریِ مقاوم در برابر آنتی بیوتیک (MRSA) در طول سال باعث مرگ هفتصد هزار نفر می شود. دانشمندان نگران این موضوع هستند که این آمار در سال 2050 به رقم هولناک ده میلیون نفر در سال برسد. در این بین دانشجویی 25 ساله از دانشگاه ملبورن بنام خانم «شو لام» باور دارد که راه حل را یافته است. او توانست راهی را کشف کند که مقاومت در برابر آنتی بیوتیک ها در باکتری ها را از بین ببرد و اینکار را بدون استفاده از آنتی بیوتیک ها انجام داده است. وی با موفقیت کامل یک مشکل بزرگ در تست های آزمایشگاهی را با استفاده از یک «پلیمرِ ستاره ای شکل» که باعث شکاف در سلولها می شود، برطرف کرده است. برای بررسی بیشتر با کوی دانش همراه باشید...

مطالعه متن کامل
گرافن سه بعدی با کاربردهای زیستی

گرافن سه بعدی با کاربردهای زیستی

تصور کنید که ایمپلنتهای استخوانی آینده از ذرات ریزی از گرافن که با هم جوش خورده اند و به ماده ای جامد تبدیل شده اند، ساخته شوند! این مهم بر اساس مطالعه ای که توسط دانشمندان دانشگاه رایس انجام گرفته امکانپذیر است. برای بررسی بیشتر با کوی دانش همراه باشید...

مطالعه متن کامل
خطر رژیمهای غذایی ناسالم در طول بارداری بر جنین

خطر رژیمهای غذایی ناسالم در طول بارداری بر جنین

تحقیق جدیدی که مسئولیت آنرا دانشمندان کینگ کالج لندن و دانشگاه بریستول برعهده داشتند مشخص کرد که رژیمهای پرچرب و پرقند در طول بارداری با بروز علائم اختلال کم توجهی (ADHD) در کودکان مرتبط است. این مطالعه در ژورنال Child Psychology and Psychiatry منتشر گردیده و اولین مطالعه در نوع خود است که بیان می کند مشکلات رفتاری کودک و همچنین اختلال کم توجهی و بیش فعالی بخاطر تاثیر مستقیم رژیم غذایی ناسالم مادر مخصوصاً در زمان بارداری است. برای بررسی بیشتر با کوی دانش همراه باشید...

مطالعه متن کامل
ساخت رگهای خونی جدید با یک ژل تزریقی

ساخت رگهای خونی جدید با یک ژل تزریقی

محققان موفق شدند طی یک درمانِ آزمایشی در موشهای مبتلا به دیابت، رگهای جدیدی را تولید کنند. این درمان در نهایت می تواند به افرادی که به بیماریهای عروقی مبتلا هستند، امیدهای تازه ای بدهد. برای بررسی بیشتر با کوی دانش همراه شوید...

مطالعه متن کامل
صبحانه، نهار وشام در یک بطری!

صبحانه، نهار وشام در یک بطری!

سویلنت 2 هم صبحانه است، هم نهار و هم شام، آنهم بصورت یک نوشیدنی. «سویلنت کافی اِست» برای تامین کافئین و داشتن طعم شکلات، در خودش کمی قهوه دارد. 20 درصد از آنرا ماکروناترینت تشکیل شده تا مواد مغذی روزانه شما را تامین کند. همچنین با اضافه کردن روغنهای موجود در برگه هلو، عصاره های سویا و آمینو اسیدهای موجود در چای سبز در نهایت معجونی برای صبحانه شما آماده می کند که با انرژی فوق العاده صبح خود را آغاز کنید.

مطالعه متن کامل
ژن ها  در محل کار روی «قابلیت مدیریت» تاثیر می گذارند

ژن ها در محل کار روی «قابلیت مدیریت» تاثیر می گذارند

محققین دریافتند که دوپامین ناقل ژن DAT1 می تواند روی اثرات مثبت و منفی مدیریت، در محل کار تاثیر بگذارد. آنها دریافتند افرادی که ده مورد الل (allele) تکراری در دوپامین ناقل دارند، احتمالا مانند یک شخص قانون شکن میانه رو در دوران بلوغ خود رفتار می کنند یعنی روی رفتار خود کنترل دارند. چنین رفتار قانون شکنی ممکن است شامل اعمالی نظیر ورجه وورجه در کلاس باشد نه موارد خطرناکی نظیر تیراندازی.

مطالعه متن کامل
چیپ های مغز مانند "فاقد طراحی"با استفاده از تکامل مصنوعی خلق شده است

چیپ های مغز مانند "فاقد طراحی"با استفاده از تکامل مصنوعی خلق شده است

طراحی نوع جدید از چیپ ممکن است منتهی به محاسبه موازی عظیم و مصرف کارآمد انرژی شود که کارهای پیچیده ای همانند تشخیص الگو را بهتر و سریع تر از هر زمان دیگری انجام می دهد. دانشمندان دانشگاه تونته در هلند موفق به ابداع نوع جدیدی از چیپ الکترونیکی شده اند که عملکرد بهتری در تقلید از مغز انسان دارد. این وسیله از نظر مصرف انرژی بسیار مقرون به صرفه است، همچنین کارکردی کاملاً موازی داشته و می تواند داده ها را به اشکال قراردادی دستکاری کند، و در این بین نیازی به انجام هیچ نوع طراحی خاصی برای اجرای هیچ کدام از این کارها نمی باشد.

مطالعه متن کامل
گیاهان دوسوفیوریتو، گلدان های اپی فیت معلق را با ریشه هایشان می پوشاند

گیاهان دوسوفیوریتو، گلدان های اپی فیت معلق را با ریشه هایشان می پوشاند

دوسوفیوریتو، ارتباط میان انسان و طبیعت را با پروژه ای که تمرکز آن بر روی گیاهانِ «اپی فیت» است واکاوی می کند. این نوع ارگانیسم ها که بیشتر در جنگل های بارانی یافت می شوند، با معلق شدن از شاخه های درختان یا برگ های سایر درختان و گیاهان و چسبیدن به آنها با ریشه هایشان رشد کرده و زندگی می کنند.

مطالعه متن کامل
تبدیل گازهای گلخانه ای به سوخت مایع

تبدیل گازهای گلخانه ای به سوخت مایع

بنظر شما اگر بتوان گاز کربن گلخانه ای را برای به حداقل رسانی اثر کربن تولید شده انسانی، مجدداً استفاده کرد، چه تاثیر مثبتی بر روی محیط زیست می گذارد؟ مهندسان شیمی دانشگاه ام آی تی به تازگی کشف جالبی کرده اند که می تواند شیوه حل مسئله گازهای گلخانه ای را عوض کند، آنها راهی برای تبدیل گازهای مزبور به سوخت مایع پیدا نموده اند.

مطالعه متن کامل
آستانه تحمل انسان برای زنده ماندن کجاست ؟

آستانه تحمل انسان برای زنده ماندن کجاست ؟

همه ما داستان افرادی که با وجود اصابت گلوله به مغزشان یا پرت شدن از ساختمان 10 طبقه یا ماه ها سرگردانی در دریا زنده مانده اند را شنیده ایم. انسان در هر کجای از جهان می تواند زنده بماند، مگر در قشر نازک فضا که چند کیلومتر بیشتر عرض نداشته و چند کیلومتر بالاتر یا پایین تر از سطح دریاست، در اینصورت ظرف چند دقیقه انسان خواهد مرد. درست است که بدن انسان در برخی از شرایط بسیار قوی و مقاوم است، اما اگر کل کیهان را در نظر بگیریم بی شک انسان موجود بسیار نحیفی است. بسیاری از مرزهایی که انسان نوعی توانایی بقا در حدود آنها را دارد مشخص شده اند، به عنوان مثال "قوانین سه گانه" شناخته شده در مورد مدت زمان بقای انسان بدون در اختیار داشتن هوا، آب و غذا به همین خاطر تدوین شده است (که تقریبا برابر با سه دقیقه، سه روز و سه هفته می شود). سایر محدودیت ها را نمی توان با قطعیت اعلام داشت، زیرا به ندرت کسی آنها را آزمایش کرده است. به عنوان مثال، چند ساعت بیدار ماندن (و نخوابیدن) منجر به مرگ انسان می شود؟ انسان تا چه ارتفاعی می تواند بالا برود و خفه نشود؟ بدن انسان توان تحمل چه مقدار شتابی را پیش از تکه تکه شدن دارد ؟ برای بررسی این موضوع با کوی دانش همراه شوید...

مطالعه متن کامل